#32 Lato, gdy mama miała zielone oczy - Tatiana Tibuleac

 


"Bo ludzie są chorzy i zgnili i o tym wiedzą, ale udają zdrowych i dobrych - ze strachu, ale też dlatego, że jest łatwiej."

Kolejna książka z gatunku literatury pięknej, która urzekła mnie dogłębnie. Kolejna pozycja, która utwierdziła mnie w przekonaniu, że muszą zacząć częściej sięgać po ten gatunek - bo po prostu warto. Jest coś głębokiego, mądrego, takiego co wsiąka do duszy człowieka i pozostaje tam na długie lata w tym rodzaju książek. Czuje się zaczarowana po prostu. 

Autorka przedstawia nam historię matki i syna. Syna, który jest nadpobudliwy, cyniczny i arogancki. Syna, który mówi nam wprost, że jego marzeniem było by, aby jego matka po prostu umarła, bo nie może na nią patrzeć. Matka zaś, z początku wydaje nam się być jeszcze bardziej nie zrozumiała. Po latach nieporozumień, żalu i zaniedbywania relacji, ni stąd ni z owąd w swoje urodziny prosi syna aby pojechał z nią na wspólne wakacje. Zdeterminowana oferuje nawet zapłatę po pierwszych odmowach syna ale ten skuszony obietnicą wynagrodzenia zgadza się ostatecznie, przyjąć propozycję matki i wyruszyć z nią do Francuskiej wioski, gdzie wspólnie spędzą lato. 

Jak się okaże, będzie to lecznicze, uzdrawiające lato dla każdego z nich. Z boku można by pomyśleć, że jest to taka "typowa" historia o naprawianiu relacji rodzic-dziecko. Ale uwierzcie mi proszę, że tu jest coś o wiele więcej. Historia jest przedstawiona w bardzo nienachalny sposób. Nie mamy tu typowych schematów i zachowań. Bohaterowie są prawdziwi i rzeczywiście nie idealni. Wydarzenia między nimi, dzieją się naturalnie. Nie ma usilnej sztucznej próby wywołania w czytelniku określonych emocji - to się po prostu dzieje. Uprzedzam, że mogą rozlać się łzy. 

Płynie z tej historii nauka, którą czytelnik zachowa w swoim serduszku przez długi czas. Jest to kolejna książka, która objętościowo nie jest imponująca ale są to 153 strony, na które naprawdę warto poświęcić chwilę i udać się w tę wycieczkę z bohaterami aby przypomnieć sobie o wartościach o których często na codzień zapominamy. Bardzo gorąco zachęcam do sięgnięcia po tę lekturę. Mnie urzekła od pierwszej do ostatniej strony i jestem ogromnie wdzięczna, za to, że mogłam ją przeczytać.  

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

#19 Wszyscy byliśmy za młodzi - Maria Lichoń

Obraz
  " Tyle ważnych rzeczy dzieje się obok nas, choć o tym nie wiemy." Doskonały marketing tej książki nie pozstawiał mi cienia szansy, aby ta książka mnie ominęła. Byłam zachwycona pracą jaką wykonało wydawnictwo Moondrive podczas wydawania tej książki. Od razu wiedziałam, że chcę ją przeczytać. Wtedy jeszcze nie wiedziałam, że promocja tej książki to dopiero początek.  Ta książka jest po prostu przepiękna, i nie mówię tego w konteście jej wyglądu, chociaż owszem, projekt okładki i samo wydanie, bardzo mi się podoba, ale głownie mam na myśli jej treść i przesłanie jakie ze sobą niesie. "Wszyscy byliśmy za młodzi" chociaż bardzo smutnym, często wręcz dobijającym - jest pięknym obrazem okresu dorastania. Opisane dogłebnie i oddane, tak odczuwalnie emocje młodych ludzi, którzy stoją na progu dorosłości, w której już wiedzą, że ciężko będzie się im odnaleźć. Każdy z bohaterów, ma swoje problemy, cienie rzucane na ich życia. Zmagają się z tak wieloma przeciwnościami, cięża...
Czytaj więcej

#27 Jak człowiek staje się mordercą - Richard Taylor

Obraz
Ten reportaż, to prawdziwa skarbnica wiedzy i rozmaitych przykładów, na podstawie których, możemy zrozumieć, co kieruje ludźmi, którzy decydują się pozbawić drugiego człowieka życia. Jest to też napewno wartościowa pozycja dla kogoś, kto chciałby ukierunkować swoje życie aby zostać psychologiem sądowym. Książka po za wiedzą "teoretyczną" zawiera też wiele uwag odnośnie codzienności podczas wykonywania tego zawodu. Autor poprzez anegdoty z życia, poskreśla jak ciężkie jest bycie psychologiem sądowym nie tylko pod kątem emocjonalnym, ponieważ wiąże się to z ciągłym podwyższonym stresem, manewrowaniem empatią jak i zdystansowaniem w tym samym czasie, odpowiedzialność za podejmowane decyzje, które mogą zaważyć na życiu człowieka. Z drugiej strony zaś, dowiadujemy się o teoretycznej części tego zawodu, czyli chociażby o ciągłym życiu pod telefonem i w biegu.  Widziałam opinie ,że wiele osób problem miało właśnie z prywatnymi wstawkami autorka, ja zaś rozumiem dlaczego się pojawiał...
Czytaj więcej

Boże, Beata! - Mateusz Glen

Obraz
"Aż mi krew z żylaków odpłynęła z wrażenia"  Osobiście jestem wielką fanką postaci Tej jednej ciotki, stworzonej przez fenomenalnego Mateusza Glena.  Poczynania kobieciny możecie śledzić na jego profilu na instagramie. Dla tych którzy jeszcze się z ciotką nie poznali - zachęcam mocno aby zrobili to w tym momencie!  "Boże, Beata!" jest powieścią zdecydowanie komediową i karykaturalną. Akcja rozpoczyna się w momencie w którym ciotka udaje się do Ciechocinka, aby w sanatorium "Bursztynek" podleczyć swoje zdrowie. W pociągu poznaje rudowłosą Elwirę, która na pozór zwyczajna, ma swoje drobne dziwactwa, co oczywiście nie umyka uwadze ciotki. Po dotarciu na miejsce, wychodzi na jaw, że Elwira jest słuchajcie również bizneswoman. Jej biznes jednak nie do końca  przypada do gustu głównej bohaterce. Węszy ona tutaj coś, co zdecydowanie nie pachnie niczym niedzielny obiadek - raczej jak zepsute śledzie. No i chcąc nie chcąc, ciotka wdaje się w dochodzenie, którego ef...
Czytaj więcej