Życie bez książek, było by strasznie nudne

  " Bo ludzie są chorzy i zgnili i o tym wiedzą, ale udają zdrowych i dobrych - ze strachu, ale też dlatego, że jest łatwiej." Kolejna książka z gatunku literatury pięknej, która urzekła mnie dogłębnie. Kolejna pozycja, która utwierdziła mnie w przekonaniu, że muszą zacząć częściej sięgać po ten gatunek - bo po prostu warto. Jest coś głębokiego, mądrego, takiego co wsiąka do duszy człowieka i pozostaje tam na długie lata w tym rodzaju książek. Czuje się zaczarowana po prostu.  Autorka przedstawia nam historię matki i syna. Syna, który jest nadpobudliwy, cyniczny i arogancki. Syna, który mówi nam wprost, że jego marzeniem było by, aby jego matka po prostu umarła, bo nie może na nią patrzeć. Matka zaś, z początku wydaje nam się być jeszcze bardziej nie zrozumiała. Po latach nieporozumień, żalu i zaniedbywania relacji, ni stąd ni z owąd w swoje urodziny prosi syna aby pojechał z nią na wspólne wakacje. Zdeterminowana oferuje nawet zapłatę po pierwszych odmowach syna ale ten skus...

" Urodziliśmy się, aby oglądać świat, aby go słuchać. On tylko tego pragnie."   "Kwiat wiśni i czerwona fasola" było moim pierwszym spotkaniem z literaturą japońską. Mało tego, książka należy do gatunku literatury pięknej, po którą nie ukrywam, nie sięgam często. Mogę więc śmiało powiedzieć, że ta nie zbyt długa historia, bo mieszcząca się na zaledwie 178 stronach jest moim odkryciem dosłownie i w przenośni.  Pracownik sklepu z japońskimi słodkościami, zmęczony życiem i swoją sytuacją, postanawia wywiesić ogłoszenie o poszukiwaniu pomocy. Ku jego zaskoczeniu, do pracy zgłasza się staruszka, która z jakiegoś powodu, tak bardzo pragnie zostać przyjęta, że zgadza się pracować za połowę oferowanej stawki. Po mimo uprzedzeń i obaw Santaro zgadza się dać szansę kobiecie i od tej pory jego życie nabierze zupełnie innych barw, chociaż sam nie jest tego jeszcze świadom.  Jak się okazuje współpraca tych dwoje, wpływa leczniczo i ożywczo, zmienia sposób patrzenia na świat, wni...

  "Fałszywość to najdoskonalsza maska, jaką przybieramy.  Najtrudniej przez nią ujrzeć prawdę.  Dlatego proszę, zdejmijmy ją: dziś, jutro i...na zawsze. Nasze zawsze." Druga część "The First Lie" przez większą część czasu wywoływała u mnie wymieszanie dwóch emocji - pierwszą był fakt, że w tej części dzieje się tyle, że aż głowa boli. Zdarzenia nachodziły na siebie jedno po drugim, przeplatając się w taki sposób, że jedno jeszcze się nie wyjaśniło a już w tym samym czasie pojawił się kolejny problem. I to się tak nawarstwiało, przez co dynamika tej części jest okrutnie szybka. Pędzimy przez fabułę niczym Sharp na wyścigach. Czy to dobrze? Osobiście, nie uważam tego za minus, to nieokiełznane tępo powodowało mocne zaszycie się w treści, nie pozwalało się oderwać nawet kiedy przychodziły momenty "powtarzalności", bo takie i również się pojawiły.  Drugim aspektem nie dającym mi spokoju, był fakt iż Rosie w też części jest nieco...irytująca. Dowiadujemy się o ...

"Trzeba zostać uwięzionym, żeby w pełni zrozumieć, czym jest wolność" "Instytut" trafił w moje ręce już jakiś czas temu i szczerze mówiąc gdybym wiedziała, co mnie czeka, zabrałabym się za tę pozycję już dużo wcześniej. Przeczytałam i się totalnie zauroczyłam. Było w tej książce coś co mnie urzekało cały czas i po mimo tego, że nie jestem pewna na sto procent, wydaje mi się, że dużą rolę tutaj odegrali bohaterowie a zwłaszcza ten jeden główny czyli Luke. Ponad przeciętnie inteligentny dzieciak, który pewnego wieczora zasypia w swoim łóżku, w pełnym miłości domu u boku kochających rodziców, a następnego ranka budzi się w miejscu, które stanie się jego koszmarem. Gdzie każdy dzień stanie się walką o przetrwanie. Właśnie chyba jego kreacja sprawiała, że czytałam tą książkę z totalnie rozmiękczonym sercem. Chciałam aby temu chłopakowi wszystko co sobie założył się udało. Chciałam czytać o tym jak mądrze analizuje sytuację w której się znalazł, jak nie daje się oszukać i...

  Jeżeli zdarza Ci się czytać poradniki i interesuje Cię temat relacji i związków, z wielką przyjemnością przedstawiam jedną z najlepszych książek, jakie wpadły w moje książkarowe ręce.  Niestety ( moim zdaniem ) wiele książek poradnikowych, skupia się na omawianym problemie, wałkując cały czas to samo. Trochę tak jak by autorom, bardzo, ale to bardzo zależało abyś zrozumiał istotę tematu. Nie jednokrotnie, mocno na siłę, powtarzając te same frazy aż do znudzenia. Często też jest tak, że nic z tego nie wynika, bo - okej - poznasz jakiś problem, ale nie dostajesz narzędzi do wykorzystania owej wiedzy w swoim życiu.  "Związek bez gniewu" to książka pod tym kątem zdecydowanie inna, bo nie skupia się jedynie na uświadomieniu problemu, ale daje prawdziwe i naprawdę przydatne tipy na radzenie sobie z gniewem w relacji. Po tej lekturze wiele rzeczy staje się jasnych a do ręki dostajemy jasno klarownie napisaną instrukcje jak z gniewem sobie radzić, jak mu zapobiec i jak go wyeli...